جمهور

دولت نهم که بر سر کار آمد بیشترین تمرکز شعارهایش را گذاشت برای کم کردن تجملات و خرجیهای غیر ضروری دولتی. چه نطقها که درباره ی سفرهای خارجی و غیر ضروری دولتهای پیشین و نمایندگان مجلس ششم بیان نشد.
اما حال که بیش از یک سال از عمر دولت نهم می گذرد مشخص می گردد آن شعارها در حد حرف باقیمانده است. دولت احمدی نژاد با برگزاری سفرهای استانی آنهم با هزینه از بودجه های تخصیصی هر استان رفتار و عملکردی را تجربه می کند در هیچ جای دنیا عمل نمی شود. جابه جایی اعضای دولت به شهرها و استانهای مختلف و ساعتها سخنرانی و حرفهای تکراری.
بودجه های استانی که باید صرف عمران و آبادی گردد، خرج بیان وعده و وعیدها و موکول نمودن شرایط مطلوب به آینده می گردد و بخشی دیگری هم صرف زیر سوال بردن هرچه در ۱۶ سال گذشته رخ داده است. درکنار ایجاد بحران و هزینه برای کشور با بیان حرفهای نسنجیده و غیر ضروری.
در زمینه ی سفرهای خارجی نیز احمدی نژاد در یکساله ی اخیر می تواند رکوردار باشد. سفر به کشورهایی که تاکنون هیچکدام منجر به گشایش و بهرمندی خاصی نگشته و تکرار همان حرفهای تحریک کننده که بیش از پیش فشار را بر ایران افزایش داده است.
سفرها و سخنرانی های دولت اینگونه به ذهن متبادر می کند که دولت در جهت انجام یک تور تبلیغاتی بزرگ -احتمالاچهارساله- گام برمی دارد که در این میان ۴ ساله ی دوم خود را تضمین کند. مشخص نیست با اینهمه جابه جایی و رفت امد اعضای دولت و شخص احمدی نژاد چه زمانی برای رسیدگی به امور کشورداری صرف می گردد.