تبليغاتX
جمهور - پدرخوانده ، جام را به خانه برد

جمهور

جنگ نبود ، صلح نبود ، من صلیبی نبودم!

لاجوردیهای سرزمین چکمه ای شکل اروپا، سر از پا نمی شناسند.مطمئنن امشب رم، میلان، تورین و تمام ایتالیا نخواهد خوابید. رویایی که در ۱۹۹۰ ایتالیا محقق نشد و با از دست رفتن پنالتی "باجو" در فینال مقابل برزیل در سال ۹۴ و  ناکامی در دو دوره ی پس از آن برای هواداران ایتالیا به کابوس تبدیل شده بود، امشب بخوبی تعبیر شد.
مردان سبزه ی اروپایی آنگونه در ضربات پنالتی به توب ضربه می زدند که انگار از ۱۹۹۴ تا کنون برای این لحظه تمرین کرده اند.حالا بحرانی که فوتبال ایتالیا را با رسوایی های یونتوس و چند تیم دیگر در برگرفته است حداقل برای برهه ای کوتاه، همگان به فراموشی خواهند سپرد.
مردمان سرزمین گانگسترها و پدرخوانده ها به حق خود رسیدند، گرچه شاید محق ترین تیم جام در کسب این عنوان نبودند. اما به لطف حذف آرژانتین به دست بچه های پرشور آلمانی، بهترین موقعیت نصیب ایتالیا شد تا مردان پا به سن گذاشته اما با تجربه ی فرانسوی را از پیش رو بردارند.
خروس اروپا که خسته اما مشتاق برای تکرار خاطره ی خوش ۹۸ نشان می داد اینبار گرفتار بی تابی "زِزو"ی خود شد. زیدان که امروز مرد همه کاره ی فرانسه بود با حرکت غیر ورزشی خود که موجب اخراجش از بازی شد پیش از پایان بازی، باخت فرانسه را اعلام نمود.از مردان آرام و صلح طلب فرانسوی اینبار چهره ای در ویترین جهانی دیدیم که کمتر از آنها شاهد بودیم و این حادثه ی تلخ آخرین شب حضور  زیدان زیدان در مسطتیل سبز را تحت شعاع قرار داد.مردی که فوتبال فرانسه یک دهه زیر سایه ی او قرار گرفته بود.
قهرمانی ایتالیا اگرچه می تواند شروع فصلی نو در فوتبال این کشور باشد اما نباید از خاطر برد که آخرین حضور آلکسی محبوب و دوست داشتنی و البته تکنیکی و اینزاگی فرصت طلب و گلزن بود.
در هر حال ایتالیا قهرمان شد و باید به احترام این تیم از جای برخواست و برای لیپی، مربی سفید موی سالهای نه چندان دور یونتوس، دست زد و همچنین از یاد نبرد که فرانسه در طول ۱۲۰ دقیقه نمایش مطلوبی را از خود نشان داد اما روز، روز خروسها نبود.
+ نوشته شده در  2006/7/10ساعت 4:10  توسط مهدی محسنی  |