جمهور

در یک هفته ی اخیر پس از اغتشاش در سخنرانی هاشمی رفسنجانی در قم و نیمه تمام ماندن آن واکنشهای بسیاری نسبت به این واقعه صورت گرفته است.اکثر گروهها و شخصیتهای سیاسی اتفاقات رخ داده در مراسم مذکور را محکوم نموده اند.
اغلب تحلیلگران سیاسی نیز علت وقوع این حادثه را اعمال فشار به هاشمی رفسنجانی برای جلوگیری از ورود به عرصه ی انتخابات خبرگان رهبری ارزیابی کرده اند.گرچه سرمقاله نویس روزنامه ی شرق در نگاهی متفاوت سعی نمود از منظری دیگری به واقعه بپردازد و نقد رفتار و منش گروههای فشار مد نظر قرار داده است.
در همین حال شاید کمیک ترین بخش این واقعه هنگامی رخ داد که هاشمی سعی داشت در سالگرد واقعه ۱۵ خرداد به تبیین دیدگاههای آیت الله خمینی بپردازد اما  از سوی برخی از حضار به استناد نظرات آیت الله خمینی شدیدا مورد نکوهش و اعتراضات قرار گرفت.

در این میان نیز هیچکس به خاطر نیاورد که آیت الله خمینی در زمان ترور هاشمی، در اوایل انقلاب، گفته بود: «انقلاب زنده است چون هاشمی زنده است».

به نظر می رسد اینگونه رفتارها در قبال هاشمی و همچنین آنچه که بر او در دوران انتخابات ریاست جمهوری گذشت همچنان تداوم بیابد و در آینده ماهیت تندتری به خود بگیرد.
در آن صورت باید یقین برد که هدفی فراتر از حذف هاشمی در انتخابات خبرگان رهبری دنبال می گردد. هدفی که در نهایت به حذف رفسنجانی از دایره قدرت و تصمیم گیران سیاسی نظام منجر شود.
شاید شرایطی که قریب به یک دهه قبل آیت الله منتظری را از عرصه ی سیاسی ایران خارج نمود امروز قربانی دیگری را انتظار می کشد.عجیب نخواهد بود اگر نام او اکبر هاشمی بهرمانی باشد.