جمهور

بارها این نظر ابراز شده است که برخی مفاد اعلامیه ی حقوق بشر با آموزه های اسلامی -صرف نظر از نوع مذهب مورد بحث- مطابقت ندارد.و کم نیستند اسلامگرایان تندرویی که این اعلامیه را ضد دینی می دانند و آشکارا به مقابله با مفاد آن برخاسته اند.
بخشی دیگر از مخالفان نیز راه دیگری در پیش گرفته اند.آنان ضمن تاکید بر لزوم رعایت حقوق بشر اعلام می دارند که اسلام مورد نظر آنان بسیار فراتر از این اعلامیه، قوانین انسانی را مطرح کرده و منشور مورد بحث فاقد قوت و دقت لازم و از سوی دیگر از اتصال به منبع الهی بی بهره است.
تعداد اندکی  همچون دگر اندیشان مذهبی نیز این اعلامیه را تضمین کننده ی حقوق شهروندان دانسته بر مطابقت آن با اسلام تاکید کرده اند.جالب آنکه طرح این مسائل به هیچ عنوان به رعایت حقوق انسانی شهروندان منجر نشده و تداوم تضییع حقوق شهروندی را در پی داشته است.
از سوی دیگر عملکرد برخی دولتها ی غربی مدعی دفاع از حقوق انسانی و برخورد کاسب کارانه ی آنها با رعایت حقوق انسانی در کشورهای مختلف جهان موجبات تضعیف آنرا فراهم آورده است.گرچه افکار عمومی دنیای غرب نسبت به این موضوع حساس بوده و غالبا واکنشهای تندی را نسبت به نقض آن از خود نشان داده است. 
در هر حال بنظر می رسد بزرگترین چالش دموکراسی در کشورهای خاورمیانه -بخصوص ایران- بحث حقوق بشر باشد.که با بیشترین مقاومت و مخالفت از سوی افراطیون مسلمان و مذهبیون قشری روبرو شده و خواهد شد.
گرچه شاید به علت اصالت اخلاقی و معنوی، مذهب می تواند بزرگترین و مطمئن ترین مأمن مدافعان حقوق بشر باشد، اما در عین حال به علت روایتها و برداشتهای گوناگون بزرگترین محل اختلاف حدود و قصور حقوق بشر است و از ترسیم مرزهای مشخص و معین رعایت حقوق انسانی ناتوان.

به نظر شما مذهب در راه تحقق اهداف اعلامیه ی حقوق بشر تسریع کننده است یا مانع ؟ فارغ از اینکه چه نوع حکومتی مستقر است و چه کسانی حکومت می کنند.