جمهور

در حالی که گزارشها از حضور نزدیک به یکصد هزار نفر در راهپیمایی روزجهانی کارگر حکایت دارد به نظر می رسد خبرگزاریهای داخلی سعی می نمایند خواستهای کاگران را راهپیمایی تحت شعاع حاشیه ی پر رنگ شده کمرنگتر نمایند.در حالی که واقعیت چیز دیگری است.
خبرگزاری کار ایران،ایلنا که در میان همه ی خبرگزاری ها بیشترین توجه را به این مراسم کرده است، گزارش می کند: «حدود ۱۰۰هزار كارگری كه از نقاط مختلف كشور برای حضور در راهپيمایی روز جهانی كارگر به تهران آمده بودند، در تجمع بزرگ كارگری مقابل لانه جاسوسی حضور يافته و خواسته‌‏های ملی , صنفی و عقيدتی كشورمان را فرياد زدند».
جای این پرسش باقی است که چرا بجای مثلا ساختمان وزرات کار و امور اجتماعی و یا میدان آزادی و یا انقلاب،روبروی سفارت اسبق آمریکا این تجمع برگزار شده است و خواستهای ملی و عقیدتی -از نوع هسته ای- در این روز چه جایگاهی دارد. به قول شاعر هر سخن جایی و هر نکته مکانی دارد.
در هر حال انچه اهمیت دارد توجه به خواست کارگران، به عنوان نیروی محرک چرخهای اقتصادی کشور است. برخی شعار و دست نوشته های این راهپیمایی بدین شرح بود:
بابا آب نداد، بابا نان نداد، کیف و قلم و دفتر نداریم. امنیت مشاغل حق مسلم ماست، وزیر کار هشدار!، وزیر کار خجالت خجالت، قرارداد موقت ملغی باید گردد.روی پرچمی نوشته بود آقای وزیر سال ۸۴ تمام شد هنوز حقوق و عیدی نگرفته ایم، لطفا شعار ندهید...
» گزارش تصویری خبرگزاری فارس:  ۱ . ۲