این چندمین انفجار بود.کم کم دارد حسابش از دستمان خارج می شود.صحنه های وحشتناکی بود.آدمهای سوخته و نیم سوخته.دست و پای قطع شده.مردمی که از سنگدلی تروریستها خشکشان زده بود.پس از هر انفجار هم سر نخهایی پیدا می شود و به گفته ی مقامهای مسول عوامل بمب گذاری دستگیر می شوند اما دوباره بمبی دیگر.نمی دانم چند بمب دیگر چند انسان بی گناه باید قربانی شوند تا کاری اساسی صورت گیرد و حساسیت بیشتری در مورد امنیت خوزستان نشان بدهند.
این جریان نه بحث جلوگیری از انتقال آب کارون است و نه درخواست اختصاص درصدی از درآمدهای نفتی برای توسعه استان.دیگر از خیر بهبود وضعیت معیشتی و توسعه استان گذشتیم.فکری به حال جان ما بکنید که از هر چیزی ارزان تر شده است.فکرش را بکنید هر روز صبح که ار خواب بیدار می شوی و به سمت محل کارت می روی ممکن است همین ماشین پارک شده ی روبری دفترت یا سطل آشغال بغل خیابان و دهها چیز دیگری که فکرش را نمی کنی منفجر بشود.بمب هم که بمب است.دوست و آشنا نمی شناسد.جان می گیرد علی السویه.
این جریان نه بحث جلوگیری از انتقال آب کارون است و نه درخواست اختصاص درصدی از درآمدهای نفتی برای توسعه استان.دیگر از خیر بهبود وضعیت معیشتی و توسعه استان گذشتیم.فکری به حال جان ما بکنید که از هر چیزی ارزان تر شده است.فکرش را بکنید هر روز صبح که ار خواب بیدار می شوی و به سمت محل کارت می روی ممکن است همین ماشین پارک شده ی روبری دفترت یا سطل آشغال بغل خیابان و دهها چیز دیگری که فکرش را نمی کنی منفجر بشود.بمب هم که بمب است.دوست و آشنا نمی شناسد.جان می گیرد علی السویه.
نمی دانم اگر خدای نکرده یکی از این بمبها در جای دیگری غیر از این خوزستان تحقیر شده و اهواز مظلوم منفجر می شد همینگونه مسولین ما دست روی دست می گذاشتند و می گفتند :"لهجه ی بمب ها انگلیسی است".برای ما که مهم نیست این بمبها به لهجه ی شیرین لندنی، بغدادی و یا تهرانی حرف می زنند.برای ما مهم است که دیگر صدایشان را نشونیم.باور کنیدسخت است در این شرایط زندگی کردن.مرگ همه جا عین سایه دنبالتان باشد.تا خودتان گرفتارش نشویددرکش نمی کنید.که امیدوارم هیچگاه درکش نکنید.
پیوست:
گزارش تصویری از انفجار بمب در اهواز
