جمهور

دیشب ، شب آخرین سه شنبه سال بود. روز و شبی که به "چهارشنبه سوری" معروف است و ظاهرا ریشه در تمدن کهن این سرزمین دارد . پریدن از روی آتش ، مراسم آتش بازی ، آواز خواندن و آرزوهای خوب کردن ؛ بزرگترهاهمیشه چهارشنبه سوری را اینگونه تعریف می کردند. مراسمی که باید نشان از تمدن و فرهنگ کهن این سرزمین باشد و نماد و سنبل سلامتی وشادکامی و ترک بدی ها و تطهیر و پاکی(پاورقی را حتما بخوانید).
نمی دانم چه بر سرمان آمده است ! شاید همچون دیگرآداب ورسومی خوبی که داشته ایم و حالا نداریم و یا آنرا به مبتذل ترین شکل انجام می دهیم این مراسم را نیز بجای نمایش گذاشتن تمدن ، نمایان کننده فقر فرهنگی و بربریت حاکم بر ایران کرده ایم. دیشب در این مراسم آنچه نبود نشانه هایی از پاکی و شادی بود و آنچه که موج می زد فحاشی و اهانت به سابقه و عقبه فرهنگی ایران . هیجان و نادانی که حاصلی جز توحش عریان هیچ در بر نداشت.
نمی دانم به ساحت مقدس چند خانواده - که در ذهن ایرانیان مهمترین عنصر اجتماعی محسوب می شود - تجاوز شد . روح و روان چند پسر و دختر و زن و مرد به الفاظ رکیک و اعمال شنیع آلوده شد. و در میان عدم حضور مجریان قانون جای بسی تامل داشت. لشکر از سر تا پا مسلح به ادوات نظامی واسپرهای اشک آور و باتوم کلاه خود تنها به مثابه یک مامور جمع آوری زباله در پایان یک مراسم عمل نمود و مردم را با خشن ترین حالت ممکن روانه ی خانه یشان کرد.
نمی دان شیشه ِ چند مغازه شکسته شد ، چند خانه و ماشین مورد تخریب واقع شد اما دیدم قومیتی را که در کمال وقاحت سنتهای ما را به سخره گرفتند و از آن کابوسی آفریدند.همشهریهای عرب من که بر سننی همچون قتلهای ناموسی ، ازدواجهای اجباری و فدیه -هدیه دادن دختران به شیوخ یک قبیله - پافشاری میکنند و کوچکترین اعتراضی را بر نمب تابند، دیشب صحنه هایی را به نمایش گذاشتند که نشان از یک حرکت سازماندهی شده در مخدوش کردن رسوم اصیل ایرانی و ناامن کردن فضای شهر اهواز برای غیر عربها بود.
باید چاره ای اندیشید ، همه آنهایی به ایران عشق می ورزند ، همه ی آنهایی به ایجاد امنیت و نظم پایدار برای جامعه اعتقاد دارند باید گرد هم بیایند ودر برابر اینگونه رخدادهای درد ناک راه حلی بیابند، شاید بیش از همه خودمان مقصریم ، ما که ساده از برابر هر تحقیری می گذریم.
پاورقی: دوستی روایت می کرد عده ای نوجوان عرب چماق به دست دنبال دختری افتاده بودند و روسری و مانتوی او از تنش در آوردند و در حالی که لباسهایش را پاره می کردند فریاد هل هله و شادی سر می دادند.هنگامی که دختر برای نجات خود به آپارتمانی پناه برد، این جوانان گستاخ- شما بخوانید متوحش - با جسارت تمام بسوی آپارتمان سنگ پرتاب می کردند و سعی داشتند به زور وارد آن خانه شوند.ابتدا باور نکردم که اینقدر هم مملکت بی فانون باشد ولی وقتی خودم در پایان شب دو صحنه مشابه را دیدم که برای چند زن و دختر دیگراتفاق افتاده بود و در این میان نیروهای انتظامی تنها نظاره گر بودند باور کردم. سر به زانو گذاشتم و به حال خودمان و فرهنگمان...!